Termin Ozon jest pochodzenia greckiego i oznacza zapach. Ozon cechuje charakterystyczny, niepowtarzalny zapach, wyczuwalny, gdy stężenie tego związku osiąga wartość 0,02ppm  (0,000002 %).
Został odkryty w 1840 r. przez niemieckiego chemika Chrystiana Friedricha Schönbeina (1799-1868). Jest wysokoenergetyczna odmiana tlenu. Ma silne właściwości utleniające. Ozon jest cząsteczką nietrwałą. Połowiczny czas rozpadu wynosi około 40 minut. Uzyskiwany jest z tlenu medycznego. Właściwości silnie utleniające i dezynfekujące ozonu powodują że jest on powszechnie wykorzystywany na całym świecie w celu zwalczania bakterii i innych drobnoustrojów. Efekty i zastosowanie medyczne ozonoterapii: zwiększą efektywność dostarczania tlenu do tkanek pobudzanie metabolizmu czerwonych krwinek zwiększa możliwości detoksykacyjne wątroby, leczenie chorób układu krążenia (szczególnie obwodowe i okołomózgowe) zmniejsza poziom cholesterolu i trójglicerydów leczenie chorób wirusowych takich jak zapalenie wątroby (hepatitis), opryszczki, półpaśca pobudzanie układu immunologicznego, uwalnianie przez organizm czynników obronnych: cytokiny, interferon i interleukiny jako terapia uzupełniająca leczenie różnych odmian nowotworów, leczenie stanów zapalnych, zapalenie stawów, problemy naczyniowe zapalenia wewnątrz jelitowe, zapalenie odbytnicy, jelita grubego oparzenia, zakażone rany, otwarte owrzodzenie kończyn dolnych, egzemy, odleżyny infekcje grzybicze: skóry i błon śluzowych, infekcje dróg moczowych, infekcje beztlenowcowe, choroby oczu np.retinopatia cukrzycowa, pourazowe zapalenie kości, tkanek miękkich, rewitalizacja.

Działanie ozonu

Aseptyczne, bakteriobójcze, pierwotniakobójcze, grzybobójcze, inaktywujące wirusy. Ozon zwalcza zakażenia wywołane przez bakterie, pierwotniaki, grzyby i wirusy. Większość mikroorganizmów wykazuje brak odporności na ozon. Doceniono też ozon jako znakomity czynnik pomagający w leczeniu przewlekłych chorób skórnych, pleśni, grzybic, infekcji bakteryjnych. Leczenie bez antybiotyków - generator ozonu eliminuje konieczność stosowania antybiotyków. Leczenie bez skutków ubocznych - aplikacja ozonu bezpośrednio w leczone miejsce, dlatego nie ma praktycznie żadnych ograniczeń co do miejsca aplikacji. Efekty leczenia - utrzymują się znacznie dłużej niż przy tradycyjnych metodach. Oszczędność czasu - ozon eliminuje bakterie wirusy i grzyby w kilkanaście sekund.
W międzynarodowych zawodach pływackich, odbywających się latem 1999 roku w Sydney (Australia), uzyskano kilka rekordowych wyników, co przypisywano zastosowaniu ozonowania - zamiast tradycyjnego chlorowania - wody w basenach, które spowodowało poprawę jej przezroczystości, a więc lepszą widoczność.
Od czasu zatrucia żywności, spowodowanego przez wirus O-157, wiele fabryk wykorzystało zalety wody ozonowanej stosując ją  w  powszechnym  użyciu, celem zapobieżenia powtórzeniu się tego wydarzenia.   
Ozon łatwo, w ciągu kilku minut, ulega rozpadowi na tlen atomowy (rodnik tlenowy)  i cząsteczkę tlenu (O2). Ozon  także działa agresywnie na drobnoustroje i usuwa nieprzyjemny zapach, wydzielany przez florę bakteryjną; jest to wynik silnego utleniającego działania tlenu atomowego powstałego po odszczepieniu cząsteczki O2 od ozonu. Zjawisko to zostało także wykorzystane podczas dezynfekcji (zwłaszcza sterylizacji narzędzi i pomieszczeń), dezodoryzacji (odwaniania) oraz w procesach bielenia - nie stwierdzono ujemnych społecznych skutków tych działań.